5.31.2005

tanginang mundo ngayon.

i am annoyed for the fact that people nowadays, forget where they stand. the fact that you try to mingle, befriend, people in different brackets, what they do is try to overrule, prove that they're better and forget that they dont know me that well.

i try to be fucking nice, pero mga tsong... this place is filled with plastics, users, bitches and a lot of shit. oh yes, i am just a kitten in a litter box. but as far as i can recall, i am old enough to get out of here. i never knew though, na kahit umalis ako sa karton na yun, puro tae pa rin.

kaya ang putang ina... kulang pa sa lahat ng dapat kong mura. gaya nga ng nakalakhan ko, everything and everyone has karma. maghintay hintay tayong lahat kung ano ang mga darating satin. hinding hindi ako magpapahawa. dahil ayokong mabuhay na daig pa ng inutil, walang silbi, at nagbibigay lang ng sama ng loob sa ibang tao.

tumutulong ako. at ang pinaka reward na lang na makukuha ko ay ang maappreciate ang tulong ko. pero hindi, mas pipiliin nilang hobby ang mangintriga, mainggit at manira. punyeta.

dahil pag ako nagbago, tingnan natin kung sino ang magbabatian pag nagkasalubong pagdating ng araw. hindi man importante ang ngiti at pansin ko, hindi pa rin kayo mamamatay ng malinis.

putang ina ng lahat ng natamaan.

No comments:

Post a Comment