6.19.2007

swirl.

since friday, everything has been so shaky, i literally wanted to go to church and pray to make everything okay.

i know theres nothing wrong about realizations and feeling so regretful, but from the hurt person's point of view, its all covered up with guilt when you could be able to forgive but cant make everything happen again like how it was.

when people say "you wont know what youve got til its gone", and then if you were the subject theyve been talking about, how would you actually make it alright for them, especially if youre not LITERALLY gone. like staying in their lives as a friend.

ang manhid ko na lang talaga. na tipong kahit alugin ang mundo ko ng mga pagbabalik, parang... wala na e. pano yun sa kanila? ayoko namang magcompromise uli tapos ako na naman yung masasaktan.

isa pa pala, my sister and her family will be living with me in my room for 2 weeks. ansaya kasi kasya pala kami. they were supposed to move in paranaque pero god, long story kung bat di natuloy so dito na lang din uli sila samin malapit. hooray. so kanina nagmistula akong ama't ina ng apat na bata. naghanda ng hapunan at lahat lahat. ang gulo. pero putsa ang saya.

ilang araw din akong di nakatulog. puro halos idlip lang pinakamatagal na tulog ko e apat na oras. last na yung show sa breakfast kanina na tanghali na kami nakauwi at nakatulog. nahihilo pa rin ako sa antok hanggang ngayon.

pero masaya. yun naman ang importante e. yung magsaya. ^_^

No comments:

Post a Comment